آغاز آتش سوزی در اولین ساختمان مرتفع ایران به نام پلاسکو واقع در چهار راه استانبول  همان دقایق اول موجی از نگرانی را بین مردم سراسر کشور به وجود آورد. بعد از ۳ و نیم ساعت سوختن و مهار آتش خیال مردم تا حدودی راحت شد اما ناگهان ورق برگشت و با فرو ریختن ساختمان تمام امیدها از بین رفت.

آخرین روز دی ماه روز خوبی برای تهران و ایران نبود و آتش نشانان فداکار همه بسیج شدند تا جان انسانی را نجات دهند اما خود تسلیم دست اجل شدند و به شهادت رسیدند.

اینک امروز نه مهمترین مرکز تولید و پوشاک تهران سرپا است و نه آتش نشانان، جانی در بدن دارند امروز همه مردم به این از خود گذشتگان افتخار می کنند و در مقابل این همه شجاعت سر تعظیم فرود می آورند.

حضور تعدادی از مردم در اطراف پلاسکو که خواستند با گرفتن عکس سلفی این رخداد را ثبت کنند سبب شد در اسرع وقت کلیپ های آموزشی توسط هنرمندان در باره این موضوع ساخته شود کاری که باید در گذشته ای دور انجام می شد.

بلکه این فرهنگ نهادینه شود و در چنین اتفاقاتی اگر عده ای کمک حال نیستند بلکه مانعی برای انجام کار نیز نباشند و نتیجه آن چیزی جز داغدار شدن خانواده ها شود.

در این چند روز که آتش نشانان و نیروهای امدادی همچنان با آهن های در هم پیچیده دست و پنجه نرم می کنند مردم از سراسر کشور برای کمک رسانی اعلام آمادگی کرده اند.

تجمع های جلو آتش نشانی ها در این روزها در سراسر کشور نمادی از همدلی، وحدت و احساس هم دردی است در زمانی که آتش نشانان لحظه به لحظه در حال رصد اخبار مربوط به پلاسکو هستند اقشار مختلف مردم به آتش نشانان محله و شهر خود روحیه دادند.

نکته بسیار زیبا و آموزشی که در چندین شهر مشاهده شد حضور دانش آموزان یک مدرسه به همراه معلمان خود از آتش نشانی ها بازدید کردند دست نوشته و نقاشی تقدیم کردند.

این حادثه فتح البابی شد که زحمات این عزیزان برای همه یادآوری شود و همه مروری بر رفتارها و وظایف خود در مقابل آنها را داشته باشیم.

آتش نشانان افرادی هستند که دوره های سخت، طولانی و فنی را پشت سر می گذارند تا از سلامت و اموال ما حفاظت کنند و بخاطر عشقی که نسبت به این شغل دارند تنها چیزی که در حین عملیات به آن توجهی نمی کنند جان و سلامت خود است.

مسئولان آموزشی ما نباید آشنایی با کار این عزیزان و نحوه همکاری را به روزهای بعد از حادثه ها موکول کنند بلکه باید در طول سال به بهانه های مختلف اقشار مختلف مردم را فعالیت های امدادگران آشنا کنند و آموزش بدهند.

خلاصه کلام، مردم خوش درخشیدند و مثل همیشه که در شادی و غم های هم سهیم هستند بعد از این حادثه هم خانواده های شهیدان آتش نشان را تنها نگذاشتند و به طریق مختلف با آنها ابراز هم دردی کردند و خود را شریک غم این خانواده ها دانستند.

مردم ایران مردمی قدرشناس و دارای رحم و ریشه هستند که هر اتفاقی در هر کجای این کشور یا حتی خارج از کشور برای انسانی مومن بیفتد داغدار می شوند و ابراز تاسف می کنند. باید قدر مردم را دانست این حرکت های دسته جمعی سرمایه اجتماعی است که می توان آن را حفظ  و به راه های بهتری هدایت کرد.

برای شادی روح شهیدان آتش نشان رحم الله من قرا الفاتحه مع الصلوات.