برنامه ریزی های صحیح و کاربردی و بهره گیری از ظرفیت های موجود در بخش گردشگری، کردستان را از لحاظ درآمدی متحول می کند.

بارانی خبر – گردشگری پدیده ای است کهن که از دیرباز در جوامع انسانی وجود داشته است و بتدریج با طی مراحل تاریخی مختلف به موضوع فنی، اقتصادی و اجتماعی خود رسیده است. امروزه صنعت گردشگری در دنیا به یکی از منابع مهم درآمدی و یک فعالیت عظیم اقتصادی تبدیل گشته است. به نحوی که بسیاری از برنامه ریزان و سیاستگذاران توسعه از صنعت گردشگری به عنوان رکن اصلی توسعه پایدار یاد می کنند. گردشگری می تواند باعث تحولاتی از لحاظ اقتصادی، اجتماعی در یک جامعه شود.

انگیزه های گوناگونی برای گردشگری تفریح و سیاحت، بازدید از مکان های تاریخی، برخورد با اقوام و فرهنگ ها عامل رشد بوده است. بنابراین هر کشوری می تواند با توجه به نیازها و خواسته های خود انتظارهای خویش را از جهانگردی و گردشگری انتخاب نماید کلیه عوامل و عناصر که در انسان ایجاد انگیزه سفر می کند، جاذبه های جهانگردی نامیده می شود. ترکیب و مجموعه این جاذبه ها بنابر برنامه سنجیده و پویا عامل موثری در ایجاد کشش، رشد و گسترش جهانگردی به شمار می آیند.

توسعه زیر ساخت های گردشگری نقش موثری بر گسترش گردشگری داخلی نیز خواهد داشت. تحول در فناوری به خصوص فناوری حمل و نقل و ارتباطات و انتقال پول از جایی به جایی موجب توسعه و گسترش شده است. یکی از عمده ترین نتایج هر فناوری تولید وقت اضافی برای بشر است و وقت اضافی خود کالایی است که باید مصرف شود.

لذا ضروری است که برنامه ریزان اقتصادی و منطقه ای کشور به این نکات توجه نمایند و با تهیه برنامه های جامع و کامل و راهبردی جهت توسعه گردشگری داخلی جلوی خروج ارز از کشور را گرفته و علاوه بر این که این امر باعث بهبود وضعیت اقتصادی خواهد شد در جهت توسعه و بهبود مناطق روستایی و شهرهای کوچک از جاذبه های طبیعی نیز برخوردار خواهد شد.

توسعه پایدار گردشگری دارای سه جنبه حفاظت از محیط زیست، حفاظت از منابع و میراث فرهنگی و حرمت و احترام به جوامع است. پایداری سبب می گردد که در زمینه گردشگری هر چیز از انتخاب مکان، ساختار، تسهیلات و تجهیزات و به طور کلی محصول گردشگری برای عرضه و تقاضای گردشگران تابع حفاظت از محیط و طبیعت برای میزبان و میهمان باشد.

گردشگری پایدار ابعاد اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی را در بر دارد، اما همواره محیط در آن مورد تاکید است.

نیاز است در اینجا به چند مورد از موانع، نارسایی ها وچالش های صنعت گردشگری اشاره کرد اول عدم حمایت از سرمایه گذاری در صنعت توریسم، دوم سیاست های نامناسب اقتصادی، سوم افزایش نرخ مالیات در بخش گردشگری، چهارم عدم حمایت کافی از بخش خصوصی، پنجم کمبود امکانات رفاهی و بهداشتی، ششم نبود برنامه برای پر کردن اوقات فراغت گردشگران، هفتم مشکلات حمل و نقل، هشتم ضعف ساختار سازمانی، نهم فقدان آموزش مستمر و متناوب جهت تربیت کادر اجرایی و دهم ضعف در تبلیغات و اطلاع رسانی مواردی هستند که موانع ایجاد می کنند.

ایجاد شرایط لازم برای فعالیت یک منطقه به عنوان منطقه گردشگری فرآیند پیچیده‌ای است و مشکلات فراروی آن اغلب از به کمال رسیدن و ایده‌آل شدنش جلوگیری می‌کند‌. عملکرد صحیح یک منطقه ی هدف گردشگری، به طور مستقیم و انحصاری به تعداد گردشگرانی که از آن بازدید می‌کنند برنمی‌گردد، بلکه این عدد صرفا یک شاخص و دستاورد است و نباید مرجع قرار گیرد و یا به عنوان نقطه‌ای برای آغاز تفسیر چرخه زندگی پیچیده یک منطقه گردشگری انتخاب شود.

ایجاد یک منطقه ی هدف جدید درون جریان‌ها و شبکه‌های موجود در بازار، کار ساده‌ای نیست و فروش چیزی که تازه آغاز به فعالیت کرده، مشکلات زیادی را به دنبال دارد. از این رو، نهادهای اجرایی محلی، باید در جهت ارتقای وضعیت بافت اجتماعی– اقتصادی فعالیت کنند، به نحوی که در سرمایه‌گذاران منطقه برای سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های مربوط به خدمات گردشگری مانند مجتمع‌های تفریحی توریستی، سایت‌های گردشگری، پاتق ها و … انگیزه ایجاد کنند.

توان بالقوه گردشگری برای اشتغالزایی یکی از ویژگی‌های مهم این صنعت است. تاکنون خدمات زیادی در بخش گردشگری به وجود آمده است و ظرفیت بالایی برای ایجاد خدمات جدید دیگر نیز وجود دارد و از این گذشته، گردشگری توان جذب نیروهای مازاد سایر بخش‌های اقتصادی را نیز دارد‌.

جاذبه های طبیعی و تاریخی فراوانی در کردستان وجود دارد که با استفاده از تبلیغات موثر و تکمیل زیر ساخت های می توانند درآمدی همیشگی و سرشار را برای مردم کردستان به ارمغان بیاورند. متاسفانه اکنون به دلیل نبود نمونه های موفق بخش خصوصی در این حوزه، سرمایه گذاران بخش خصوصی رغبتی برای ورود به این حوزه را ندارند.

یادداشت / هیوا محمدپور