از دل جاده‌های خاکی روستای کروندان در لیلاخ تا سکوی جهانی دبی «میلاد فرهادی» جوان کارگر و دونده بااراده کردستانی با تمام محدودیت‌ها و بی‌امکاناتی‌ها مسیر افتخار را پیمود و مدال طلای رقابت‌های جهانی کارگران ۲۰۲۵ را برای ایران به ارمغان آورد.

میلاد فرهادی دونده کردستانی

به گزارش بارانی خبر، در جهانی که مسیر قهرمانی اغلب از میان امکانات و حمایت‌های فراوان می‌گذرد، گاهی قهرمانانی ظهور می‌کنند که از دل محرومیت و خاک و رنج راهی تاختن بر قله‌های افتخار را می‌یابند.

«میلاد فرهادی» دونده سخت‌کوش و پرتلاش کردستانی یکی از همین چهره‌هاست جوانی که از جاده‌های خاکی روستای «کروندان» در منطقه لیلاخ دهگلان برخاست و با دستان خالی اما دلی سرشار از ایمان، اراده و امید به مدال طلای رقابت‌های جهانی کارگران در دبی دست یافت.

وی نه در پیست‌های مجهز بلکه در مسیرهای ناهموار تمرین کرد، نه در سایه حمایت‌های مالی بلکه با تکیه بر غیرت و پشتکار خود مسیر را پیمود، امروز پس از سال‌ها تلاش و ممارست نام او بر سکوی جهانی می‌درخشد، نمادی از عزم و استقامت کارگران ایرانی که نشان دادند «باور و اراده» مرز نمی‌شناسد.

در گفت‌وگوی پیش‌رو میلاد فرهادی از لحظات شیرین قهرمانی، سختی‌های راه، دغدغه‌های ورزشکاران کارگری و رؤیاهای آینده‌اش می‌گوید روایتی از مردی که در سکوت تمرین کرد تا روزی در هیاهوی جهان بدرخشد

بارانی خبر: احساس لحظه‌ای‌تان بعد از عبور از خط پایان و کسب مدال طلای جهانی چه بود؟

 تمام سختی‌هایی که در طول این هشت سال کشیدم در یک لحظه جلوی چشمانم آمد، من در شرایطی تمرین می‌کردم که هیچ امکاناتی نداشتم، نه پیست تارتان، نه تجهیزات، نه حمایت خاصی از دل جاده‌های خاکی یک روستا شروع کردم و با اراده و توکل بر خدا به این نقطه رسیدم وقتی از خط پایان عبور کردم و فهمیدم اول شدم تمام خستگی‌هایم از تنم بیرون رفت.

بارانی خبر: رقابت در سطح جهانی با کارگران ورزشکار از کشورهای مختلف چه تجربه‌ای برای شما داشت؟

 مسابقات در سطح بسیار بالایی برگزار شد حتی چند دونده از کنیا که مقیم امارات بودند با نام تیم امارات شرکت کرده بودند و رقابت با آن‌ها واقعاً سخت بود اما من با تمام تجربه‌ای که از مسابقات داخلی و ملی داشتم و با روحیه جنگنده‌ای که همیشه در خودم حس می‌کنم توانستم با فاصله از رقبا به عنوان نفر نخست از خط پایان عبور کنم خوشحالم که توانستم تنها مدال طلای کاروان دوومیدانی ایران را در این رقابت‌ها کسب کنم.

بارانی خبر: برای رسیدن به این موفقیت بزرگ چه مسیر و تمریناتی را پشت سر گذاشتید و چه سختی‌هایی داشتید؟

 من از جاده‌های خاکی منطقه لیلاخ و روستای کروندان شروع کردم در آن زمان هیچ پیست استانداردی در دهگلان وجود نداشت و مجبور بودم برای تمرینات حرفه‌ای هر روز از روستا به سنندج بیایم تا بتوانم در پیست تارتان تمرین کنم مسیر سختی بود هزینه، زمان، خستگی، سرمای زمستان و گرمای تابستان اما هرگز تسلیم نشدم باور داشتم روزی این تلاش‌ها نتیجه خواهد داد و امروز همان روز است.

بارانی خبر : به‌عنوان نماینده‌ای از جامعه کارگری فکر می‌کنید ورزش در میان کارگران کشور چه جایگاهی دارد و چه حمایت‌هایی باید بیشتر شود؟

 من واقعاً از دل جامعه کارگری هستم، یک کارگر ساده‌ام که در این رقابت‌ها نماینده تمام کارگران کشور به‌ویژه هم‌استانی‌های خودم در کردستان بودم، کارگران قشری زحمتکش و تأثیرگذار در جامعه‌اند و حضورشان در عرصه ورزش می‌تواند انگیزه‌ای بزرگ برای پویایی و نشاط اجتماعی باشد، اما باید صادقانه بگویم حمایت مالی از ورزشکاران کارگر در سطح مطلوبی نیست، من هیچ شغل ثابتی ندارم و برای تأمین مخارج زندگی روی یک دکه چهارمتری کار می‌کنم این در شأن یک قهرمان ملی نیست، ورزشکارانی که با تلاش و پشتکار برای کشور افتخار می‌آفرینند باید از حداقل‌های حمایتی برخوردار باشند، امیدوارم مسئولان نگاه عمیق‌تری به جامعه کارگری و قهرمانان این قشر داشته باشند، چون ما پرچم کشورمان را بالا می‌بریم و الگوی جوانان هستیم.

بارانی خبر: نقش خانواده، مربیان و مسئولان استانی در مسیر موفقیت شما چقدر پررنگ بوده است؟

 نقش خانواده‌ام به‌ویژه همسرم در تمام این سال‌ها بی‌نظیر بوده است با وجود تمام سختی‌ها و کمبودها، همیشه در کنارم بود و با صبر و ایمان مرا دلگرم می‌کرد تا ادامه بدهم، در کنار اومربی دلسوز و باتجربه‌ام دکتر سایه‌امیرصادقی هم نقش مهمی در پیشرفت من داشته‌اند، سال‌هاست بدون هیچ چشم‌داشتی با دانش و تجربه خود مرا هدایت می‌کنند و تمریناتم را برنامه‌ریزی می‌نمایند، همچنین از حمایت‌های اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی کردستان و شخص آقای صلواتی و آقای تیشه‌گران صمیمانه تشکر می‌کنم، باور دارم موفقیت من حاصل یک تلاش جمعی است.

بارانی خبر: چه برنامه‌ای برای آینده دارید؟ آیا هدف بعدی شما حضور در مسابقات آسیایی یا جهانی دیگر است؟

 در حال حاضر تمرکز من روی حفظ آمادگی بدنی و ادامه مسیر حرفه‌ای است اما واقعیت این است که ادامه این مسیر بدون پشتوانه مالی و شغلی بسیار دشوار است، مسابقات بازی‌های آسیایی در پیش است و من انگیزه فراوانی برای حضور و افتخارآفرینی دوباره در آن رقابت‌ها دارم اما برای تحقق این هدف نیاز به حمایت دارم، اگر مسئولان بتوانند شغلی ثابت برای من فراهم کنند با تمام توان قول می‌دهم که در بازی‌های آسیایی سال آینده (۱۴۰۵) شرکت کنم و باز هم پرچم کشور و استان کردستان را بالا ببرم اما اگر همچنان بدون شغل و پشتوانه باشم ادامه دادن ورزش حرفه‌ای واقعاً برایم سخت خواهد بود.

بارانی خبر: اگر بخواهید پیامی به جوانان و ورزشکاران کردستانی بدهید که رؤیای قهرمانی دارند چه می‌گویید؟

به جوانان استانم می‌گویم که هیچ رؤیایی دست‌نیافتنی نیست فقط باید استمرار، نظم و هدف‌گذاری درست داشته باشند، مسیر قهرمانی پر از سختی است اما اگر ایمان و تلاش با هم باشد هیچ مانعی نمی‌تواند سد راهشان شود،توصیه‌ام این است که با مربیان با دانش و دلسوز کار کنند و از مسیر علمی تمرینات فاصله نگیرند از همه مهم‌تر هر کاری را با توکل به خداوند آغاز کنند چون هرکس تلاشش را خالصانه به خدا می‌سپارد، قطعاً به آنچه می‌خواهد می‌رسد.

شما هم نظر خود را در مورد این مطلب در قسمت نظرات بنویسد بعد از تائید مدیر منتشر خواهد شد