بارانی خبر – به گزارش روابط عمومی و امور رسانه حفاظت محیط زیست؛ اقبال حمیدی افزود: آنهایی که به کوهستان با عنوان یک  اکوسیستم مهم اهمیت می دهند، در سال ۲۰۰۲ برای کوه ها بزرگداشتی بین المللی برگزار کردند و در ادامه هم مجمع عمومی سازمان ملل متحد در پنجاه و هفتمین جلسه خود در ژانویه ۲۰۰۳، روز ۱۱ دسامبر (۲۰ آذر) را به عنوان روز جهانی کوهستان تعیین کرد و شعار امسال” “باز زنده‌سازی زیست‌بوم‌های کوهستانی” نامگذاری شده است.

وی خاطرنشان کرد: استان کردستان با قرار گرفتن در امتداد رشته کوه زاگرس دارای کوه های زیبا و سربه فلک کشیده ای است که هر کدام به نمادی برای مردم و البته محیط زیست تبدیل شده است.

وی یادآور شد که وجود کوه های کوسالان و شاهو در کامیاران ، سروآباد ،  مریوان و در امتداد آن تا مرزهای اقلیم کردستان عراق ، کوههای چل چمه و سارال در شهرستانهای دیواندره، مریوان، سقز و سنندج، تامین کننده آب بسیاری از رودخانه های استان می باشد،  کوه های بدرو پریشان  قروه و امتداد آن تا استان کرمانشاه و کوه های بانه  و مریوان  با توپوگرافی منحصر بفرد  که علاوه بر سکونت گاه های مهم مردم در طول تاریخ مأمن و زیستگاه مهمترین و شاخص ترین گونه های گیاهی و جانوری استان به شمار می آیند.

حمیدی در ادامه بیان کرد: چرای دام، بهره‌برداری ناپایدار، ساخت و ساز، معدن کاوی، جاده سازی، گردشگری ناسالم، چیدن گل ها و گیاهان در بهار، نوشتن یادگاری، تخلیه و رهاسازی زباله  از مهمترین آسیب های کوهستان ها به شمار می آید.
وی تصریح کرد: با توجه به موضوع امسال روز جهانی کوهستان که “باز زنده‌سازی زیست‌بوم‌های کوهستانی” اعلام شده است، بازنگری ریشه‌ای و علمی در روش‌های بهره‌برداری از طبیعت به ویژه کوهستان ها با نگاه پایدار، در جهت کاستن از فشار بر زیست‌بوم‌های کوهستانی گام بردارند.

مدیرکل حفاظت محیط زیست در پایان از مردم طبیعت دوست استان کردستان درخواست کرد: هنگام حضور در کوهستان و دل طبیعت زباله هایمان را در محیط رها نکنیم، همیشه کیسه همراه ببریم و همه ی زباله های تجزیه شدنی و تجزیه نشدنی را به نزدیکترین جایگاه یا محل جمع آوری زباله در مبادی ورودی شهرها برسانیم، از کندن گل ها و گیاهان و شکستن شاخه های درختان پرهیز کنیم، از نزدیک شدن به آشیانه ی جانوران و آسیب رساندن به آنها خودداری کنیم و مهمتر از همه از افروختن آتش بدون رعایت اصول و جز موارد اضطراری اجتناب کنیم و هنگام ترک کوهستان حتما از خاموش بودن آتش مطمن شویم تا عرضه های طبیعی در معرض نابودی قرار نگیرند.